Dzieciństwo

Dzień dobry!

Dzisiaj przychodzę do was z postem o dzieciństwie.

Jak byliśmy dziećmi zawsze wstawało się rano, szybko jadło śniadanie i biegło na podwórko, żeby się pobawić z kolegami, koleżankami. Jak się tak rano wychodziło, wracało się na obiad i znów na dwór aż do wieczora. Mało osób miało wtedy jakiś komputer, więc nikt nie siedział w domu cały dzień przed nim. Wracało się przed 19, żeby zdążyć na wieczorynkę. Będąc małym, zawsze się mówi, że chce się już dorosnąć. Lecz gdy już ma się te kilkanaście lat, chcesz znów być dzieckiem, nie mieć żadnych obowiązków, beztrosko się bawić. Nie zapomnę jak ktoś nie chciał czegoś zrobić czy coś to się mówiło "Bo już nie będę się z tobą bawić". 

Było pełno zabaw w które się bawiło np: krowa, diabeł, ślimaka, pająka i tak dalej.

Ostatnio siedząc z przyjaciółką na dworze, zastanawiałyśmy jak w te wszystkie gry się bawiło.

Każdy będąc małym miał swojego przyjaciela, przyjaciółkę praktycznie od kołyski. Ja takiego kolegę posiadałam, zawsze się razem bawiliśmy, byliśmy nierozłączni. Często wymyślaliśmy jakieś głupoty, a potem obrywało nam się za to. A wy mieliście lub macie nadal taką osobę, którą znacie od kołyski?

Teraz już dzieci rzadko siedzą od rana do wieczora na dworze. Trzy latki, potrafią już obsługiwać telefon lub tablet. Przerażają mnie współczesne dzieci, nic nie robią tylko siedzą przed tym komputerem lub telewizorem, oglądają bezsensowne bajki. Dzieci w wieku 7-8 lat potrafią już nieźle przeklinać, co mnie przeraża, bo ja w ich wieku, nawet nie wiedziałam, że są takie słowa.. 

Niestety mamy XXI wiek, więc nie ma co się dziwić..

Ja już kończę ten post, miał on być nieco dłuższy, ale jakoś nie miałam, już pomysłów.

Życzę wszystkim miłego popołudnia i zapraszam do komentowania!!